پیام مشاور

مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره پیام مشاور

30 نکته برای والدینی که می خواهند دانش آموز موفق تری داشته باشند

در مطلب ارائه شده سعی بر این است که نکاتی کاربردی جهت ارتقا سطح تحصیلی فرزندانتان برای شما شرح داده شود

در گذشته آموزش مهارت های زندگی به کودکان برای ورود به زندگی اجتماعی توسط خانواده ها صورت می گرفت اما از زمانی که آموزش فرزندان به عهده نهادهای آموزشی قرار گرفت، نقش والدین هم در امور آموزشی کودکان کم رنگ تر شد.

 ولی امروزه با افزایش آگاهی ها، والدین می کوشند تا شرایط پیشرفت تحصیلی فرزندشان را خارج از محیط مدرسه نیز فراهم آورد.

توجه به30 نکته زیر میتواند شما را به پیشرفت بیشتر تحصیلی فرزنداتان یاری رساند :

 

1- پدر و مادر بايد مطالعه و عادت به مطالعه را در طرح‌هاي خانوادگي خود بگنجانند و کودکان را از ابتدا نسبت به امر مطالعه علاقه‌مند کنند و يادگيري را براي پيشرفت ارزشمندي آنها تاييد نمايند. چون کافي است فرزندان درک کنند که يادگيري در نظر والدين نقش پراهميتي دارد سپس اين تاييد به عنوان عاملي ذهن کودک را تحريک کرده شوق مدرسه رفتن را بيشتر و آموختن را برايش لذت‌بخش خواهد نمود.

 

2-لازم است که والدين فرزندان خود را در بحث و گفتگوهاي خانوادگي شرکت دهند. در اين صورت آنها انگيزه لازم را براي فکر کردن و يادگيري به دست خواهند آورد چون امروزه به خوبي روشن شده است که در زندگي افراد به خصوص کودکان موفقيت در يک مورد، موفقيت‌هاي بعدي را همراه دارد و اعتماد به نفس کودک براساس همين بحث و کسب موفقيت‌ها به تدريج ساخته شده و استوار مي‌گردد

 

3-از طرف ديگر چون يکي از راه‌هاي کسب توفيق در حل مسايل و درک و دريافت موضوع تمرکز حواس است و اين زمينه تکاملي نياز به کمک والدين دارد لذا از کودکي پدر و مادر بايد فرزند خود را عادت دهند تا براي هر کاري که انجام مي‌دهد دقت و توجه خاصي داشته باشد و براي ايجاد هر عادتي تکرار و تاکيد لازم است.

 

4-از جمله وظايف والدين در راهبري فرزندان پيشگيري از بروز اضطراب و احساس ترس در آنهاست. اضطراب از مدرسه، معلم، هم‌کلاس، تکاليف درسي و يا هر عامل ديگري که ممکن است روان او را بيش يا کم آزار دهد بايد مورد توجه والدين قرار گرفته و کودک را از طيف آزارنده آن دور کند چون مي‌تواند به صورت يک احساس خنثي‌کننده و مضر و يا يک ناراحتي مزمن که کودک به سختي از آن آگاهي دارد سلامت جسمي رواني و ذهني وي را تهديد کند؛ والدين بايد به محض احساس نگراني يا ترس نزد کودک در هر زمينه‌اي که باشد به نحو آرام و با صميميت با وي به گفتگو بنشينند و با صرف وقت کافي به حرف‌هاي وي گوش دهند و سعي کنند تفکر وي را نسبت به موضوع مورد ترس دريابند. سپس در حل مشکل آگاهانه و صحيح به وي کمک کنند و اگر خود قادر به انجام موضوع نيستند از فرد مطلعي راهنمايي بخواهند.

 

 5- همچنين والدين از طريق گوش دادن به سوالات کودکان و کمک کردن به آنها در يافتن پاسخ مناسب مي‌توانند به گسترش و ايجاد علايق جديد، آنها را ياري کنند.

 

6-نکته قابل ذکر ديگر اينکه والدين بايد يادگيري باشتاب را براي کودک منع کرده و در عوض مرور پيوسته و نهايي را که موجب هماهنگ کردن آموخته‌ها مي‌شود، تشويق نمايند.

 

 

7-  نبايد آنچه را که کودک نسبت به آن احساس رضايت‌خاطر مي‌کند بر هم زد بلکه بايد اگر چنين علايقي وجود دارد کمک کرد تا نسبت به ساير موضوعات درسي توجه بيشتري برايش پيدا شود و بهتر است که او را تشويق کنند تا در يک زمان روي يک موضوع خاص سعي بيشتري کرده و نمرات خوبي به دست آورد تا به تدريج با کسب اطلاع به مسايل مختلف علاقه‌مندي زيادتري حاصل نمايد.

 

8- والدين آگاه مي‌دانند که کودکان براي يادگيري بايد سوال کنند و آنها احتياج به پاسخ دارند بنابراين بايد چراها را تشويق کرد و نه آنکه فرو نشانيد و خاموش نمود.

9- همچنين والدين بايد نسبت به ايجاد عادت در کودک براي برنامه‌ريزي و داشتن طرح‌ها و اهداف دور برد وي را ياري داده و تشويق کنند. منتها در اين زمينه بايد از توانايي‌ها و علايق کودک آگاهي داشته و براساس يک تفاهم منطقي او را در تدوين برنامه‌هاي مطالعه يا فعاليت‌هاي فوق‌درسي ديگر راهبري نمايند

 

10- والدین می‌بایست شادی گم شده در لابه‌لای سنگینی تکالیف درسی را به دانش آموزان باز گردانند و آرامش و اطمینان خاطر را در آن‌ها بوجود آورند. این جزء در سایه نظارت دائم و منظم برفعالیت‌های یادگیری، توجه به شرایط روحی و روانی، بررسی وضعیت درسی دانش آموزان در منزل و مدرسه امکان پذیر نیست

 

11- نظارت و پیگیری نباید به گونه‌ای باشد که استقلال و اعتماد به نفس را از فرزندان بگیرد. دستوردادن و امر کردن و پیگیری همراه با سرزنش و توبیخ جزء افت تحصیلی هیج ثمره‌ای نخواهد داشت.

 

12- در سال‌های ابتدایی این نظارت شاید حتمی باشد ولی با رسیدن دوران بلوغ و نوجوانی، برای آن‌ها خوشایند نیست که والدین مدام به آن‌ها گوشزد کنند، که چگونه تکالیفشان را انجام دهند.

 

13- نوجوان در این دوره احساس استقلال می‌کند و دوست دارد به ارزش‌ها، ایده‌ها، نگرش‌ها و... او احترام گذاشته شود و تمایل به امر و نهی دیگران ندارد. ولی این بدان معنا نیست که حمایت و نظارت بر عملکرد او کاملاً قطع شود، بلکه در این دوران نیاز به نظارت غیرمستقیم است، بگونه‌ای که دانش آموز حس استقلال عمل داشته باشد و حس کنترل از طرف شما بر او القاء نشود.

 

14- در همین ابتدای سال، اگر احساس می‌کنید در درسی ضعف دارد با همفکری یکدیگر به دنبال راهکار باشید. انتخاب کلاس‌های مختلف و شلوغ کردن برنامه روزانه دانش آموز جز خستگی و بی‌حوصلگی آن‌ها، که موجب افت تحصیلی نیز می‌شد، ثمره‌ای دیگری ندارد. در این انتخاب باید توانایی‌ها و شرایط جسمانی و روحی او را در نظر بگیرید.

15- زمانی را در آخر روز در نظر بگیرید و از دانش آموز بخواهید گزارشی از کارهای خود به شما بدهد. در مقطع ابتدایی، والدین هستند که باید نظارت مستقیم کنند ولی درمقاطع بالاتر از دانش آموز باید خواست خود به توضیح عملکردش بپردازد. اگر متوجه پنهان کردن مسأله‌ای از طرف او شدید، غیر مستقیم بفهمانید که متوجه شده‌اید.

 

16-درزمان‌های استراحت مابین مطالعه، برای فرزند خود تغذیه‌ مناسب فراهم کنید و درمورد موضوع‌های خوشایند صحبت کنید. بحث‌های درسی انجام ندهید و انرژی لازم برای ادامه درس خواندن را در او ایجاد کنید.

 

17-آخر هفته زمانی را برای تفریح در نظر بگیرید. تخلیه هیجانی بخصوص در زمان بلوغ عامل مهمی در حفظ آرامش و کاهش استرس در دانش آموزان است که با فعالیت‌های ورزشی، بازی و تفریحات امکان پذیر خواهد بود.

 

18-با او رابطه عاطفی ومنطقی برقرار کنید. شرایط سنی او را درک کنید و هرگز فرزند خود را با دیگر دوستانش مقایسه نکنید تا حس حسادت در او ایجاد نشود.

 

19-سطح توقعات خودتان را با توانایی‌های عمومی و استعدادهای ویژه او هماهنگ کنید. آمال و آرزوهای خود را القاء نکنید، زیرا اگر انتظارات متناسب با شرایط او نباشد موجب افسردگی و افت تحصیلی فرزندتان می‌شود.

 

20-زمانی که از نگرانی‌هایش  صحبت می‌کند، گوش کنید و نشان دهید که او را درک می‌کنید. بخواهید در مورد معلمان، مشکلات درسی، درگیری‌های خود با همکلاس‌ها و... صحبت کند و شما منصفانه و بدور از سرزنش او را راهنمایی کنید. این کار باعث کاهش اضطراب او از مدرسه می‌شود. در حل مسائل تحصیلی نظر او را هم جویا شوید و بخواهید او هم برای خود تصمیم بگیرد.

 

21-علاقه دانش آموزان به بازی‌های کامپیوتری در کلیه سنین دیده می‌شود. ممنوعیت یا جمع کردن آن، راهکار مناسبی برای درس خواندن نیست. این امر می‌تواند به لجبازی منجر شود و افت تحصیلی را در پی داشته باشد. می‌توان با یک برنامه مناسب که با همفکری دانش آموز تهیه شده است، ساعاتی را بعد از انجام فعالیت‌های درسی به آن اختصاص داد.

 

22-موفقیت‌های تحصیلی او را بلافاصله تقویت کنید، اگر امکان انجام فوری نبود از توضیحات کلامی استفاده و زمان ارائه آن را بیان کنید. اگر فاصله بین ارائه تقویت و عمل طولانی شود ممکن است در این میان رفتار نامطلوبی از او سرزند که تشویق ارائه شده آن را هم پوشش دهد.

 

23-استفاده از عامل تشویق کننده باید متناسب با سن، جنس وعمل او باشد. در میان دیگران و همسالان موفقیت‌هایش را گوشزد کنید و عزت نفس را در او افزایش دهید و نشان دهید که برای اوارزش قائل هستید و بهش افتخار می کنید.

 

24-اگر فرزند شما تمایلی به گوش فرا دادن به نصیحت ندارد بهتر از روشهای غیرکلامی مواردی را که لازم است گوشزد کنید. مثل تهیه‌ یادداشت‌های کوچک و قرار دادن در وسایل او یا نصب تخته‌ کوچک مخصوص صحبت‌های محرمانه با او. می‌توانید قرار بگزارید کلیه موارد چه از طرف شما و چه از طرف فرزندتان برروی تخته یا یادداشت بنویسید و خواسته خود را به یکدیگر بیان کنید.

 

25-دراین دوران که آگاهی‌ها و سطح فکری دانش آموزان افزایش یافته است و آن‌ها مدام در معرض هجوم اطلاعات زیاد قرار می‌گیرند، والدین نیز می‌بایست سطح آگاهی‌های خود را درکلیه زمینه‌ها بالا ببرند و اطلاعات اولیه را در زمینه‌های مختلف، تا حد رفع نیاز، کسب کنند تا بتوانند با این نسل روبرو وآن‌ها را هدایت کنند و پاسخگوی نیازهای فرزندان خود باشند به گونه‌ای که آن‌ها والدین خود را آگاه به کلیه امور ‌بدانند و بتوانند ارتباط مفیدی داشته باشند و مشکلات خود را مطرح کنند

 

26- برخي از والدين فرزنداني دارند که از نظر درسي متوسط و يا اندکي ضعيف هستند اگر تلاش و کوشش مستمر ولي اندک درباره ايشان بعمل آيد خواهد توانست خود را هم سطح ديگر شاگردان کنند ولي بعلت بي سوادي والدين و يا پايين بودن سطح تحصيلات و اطلاعات انها قادر نيستند به فرزندان خويش کمک کنند هم چنين براي اين گونه والدين بسي دشوار است که فرزندان خود را از نظر درسي کنترل کنند. اغلب آنها بخود واگذاشته شده و يا در برخي از موارد با حيله هاي والدين خود را در ناداني نسبت به وضع خود نگه مي دارند. بر اين اساس سطح فرهنگي والدين و و استعداد و امکان آنها به پرداخت نسبت به کودک و کنترل سر به هواي آنان در عقب ماندگي درسي مؤثر است.

 

27- نگرش پدر و مادر نسبت به مدرسه و آينده زندگي در نگرش کودک نسبت به درس و تحقيق تأثير بسزايي دارد. پدران و مادران که درس را کاري بيهوده و اتلاف وقت تلقي مي کنند ممکن است در فرزندانشان نيز همين داوري بوجود آيد و در نتيجه براي آموختن وپيشرفت هاي تحصيلي هيچ گونه کوششي به کار نبرد

 

28- کودکان در طول سالهاي تحصيلي بايد تکاليفي در خانه انجام دهند و بعضاً موقع انجام اين تکاليف دچار مشکلاتي می شوند. کودکان در فرصت هاي مناسب پدر يا مادر را به کمک مي طلبند و از آنان مي خواهند که در حل مسائل به آنان کمک کنند و اگر اين همکاري والدين در آموزش کودکان با روش و درست انجام شود مفيد و مؤثر خواهد بود ولي گاهي اوقات هم ممکن است نتايج نامطلوبي به بار آورد. به عنوان مثال: اگر کمک هاي والدين به صورت دائمي باشد کودک متکي شده و ممکن است احساس مسئوليت نکند و در انجام تکاليف بدون کمک والدين عاجز بماند.

 

29-به هر میزان والدین روی مسئله آموزش و پرورش فرزندشان حساسیّت بیشتری داشته باشند- حساسیّت به جا و منطقی- به همان میزان فرزند موفّق‌تری خواهند داشت.

30-والدین دانش آموزان موفق همواره برنامه‌ریزی دقیقی دارند، برنامه‌ای که روی اجرای آن نیز تأکید دارند. اما والدین کودکان ناموفق یا برنامه‌ریزی صحیحی ندارند و یا این که اصراری بر اجرای برنامه‌ها نداشته و خود نیز دچار سهل‌انگاری هستند. بنابراین برای موفقیّت تحصیلی دانش‌آموزان باید اوّلاًبا برنامه‌ریزی صحیح، هدف‌ها را مشخص کرد و ثانیاً روی اجرای دقیق و کامل برنامه‌ها تاکید کرد

ورود کاربران